Tot
1963 werden reigers bestreden vanwege vermeende effecten op de visstand
in polderwateren. Toen werd bekend dat ze slechts een minimaal effect
hebben op de visstand. Sindsdien zijn ze wettelijk beschermd. Nadat
deze bescher-ming werd ingesteld, namen de aantallen reigers toe tot
1975. Sindsdien schommelen de aantallen: tijdens strenge winters gaan
veel reigers dood, waarna het enkele jaren duurt voordat de populatie
hersteld is. In Nederland vinden reigers een goed leefgebied. Ongeveer
20% van de Europese reigers broed in ons landje. Hiermee heeft
Nederland een belangrijke internationale verantwoordelijkheid voor de
instandhouding van reigers. De relatief grote dichtheid aan reigers
heeft ook een keerzijde, zoals menig tuinvijverbezitter ervaart.
Reigers
eten niet alleen vis, ze eten ook veel regenwormen, insecten en muizen.
Vis eten ze vooral wanneer ze die makkelijk kunnen vangen: wanneer veel
jonge of zieke vis aanwezig is, of wanneer vissen tijdens droogte in
ondiep water achterblijven. Tuinvijvers zijn een soort tafeltje-dek-je
voor reigers: ze zijn ondiep en de vissen missen hun natuurlijke
schutkleur. Reigers slikken hun prooi in zijn geheel door. Na een
reigerbezoek zijn dan ook geen visresten te vinden.
Vissen
reageren sterk op het verschijnen van een reiger: ze verschuilen zich
in diep water onder waterplanten. Na een reigerbezoek kunnen vissen
zich meerdere weken blijven verschuilen. Reigers onthouden waar ze
gemakkelijk voedsel hebben gevonden en komen regelmatig terug. Meestal
komen ze in de vroege ochtend of in de avondschemering. Ook zijn
reigers 's nachts actief.
Reigerschade voorkomen
Om reigers af te schrikken staan de volgende middelen ter beschikking:
Plastic reiger
Reigers houden een onderlinge afstand aan van enkele meters. Als een
concurrent naast een kleine vijver staat, kan dat andere reigers
afschrikken. Het plaatsen van een kunststof reiger kan op korte termijn
reigers weghouden. Op lange termijn leren reigers de plastic vogel
herkennen en is het effect vaak minder groot. Bij een grote vijver
heeft een plastic reiger geen zin: daar betekend de aan-wezigheid van
een reigers alleen maar dat er reigervoedsel te vinden is. Ook een
be-algde en scheefgezakte plastic reiger heeft weinig effect.
Reigerschrik
Een reigerschrik is een klein apparaatje wat bestaat uit een
infrarood-sensor en een pomp. Zodra iets of iemand langs de sensor
loopt, schakelt de pomp aan en spuit een straal water uit. Dit kan een
effectief middel zijn om reigers (en katten) af te schrikken, maar
alleen in situaties waar het voorspelbaar is hoe de reiger naar de
vijver toe loopt. Een reigerschrik reageert ook op passerende mensen:
als je het apparaatje vergeet uit te zetten loop je zelf een natte
broek op.
Draden spannen
Reigers hebben een brede vleugelspanwijdte. Wanneer ze onverwacht
ergens tegenaan vliegen, schrikken ze. Meestal komen ze dan niet meer
op deze plaats terug. Door draden boven de tuin te spannen, zijn
reigers effectief weg te houden. De draden moeten op een afstand van
30-60 cm van elkaar worden gespannen. Het handigste is om de draden op
een hoogte van enkele meters te spannen, zodat je er zelf gemakkelijk
onderdoor kunt lopen. De kleur van de draden is niet van belang. Stevig
visgaren valt voor mensen het minste op.
Schrikdraad
Een schrikdraadje kan effectief zijn om katten bij een vijver weg te
houden. Reigers stappen er vaak overheen. Veren geleiden nauwelijks
stroom. Als een reiger tegen een schrikdraadje aanloopt voelt hij dat
nauwelijks of niet. Vaak is schrikdraad niet effectief tegen reigers.
