Veel mensen willen kikkers bij de vijver zien. Nu zijn kikkers
wettelijk beschermd en vangst, bezit en transport zijn verboden. Er is een
uitzondering voor kikkerdril en kikkervisjes voor educatieve
doeleiden, maar "houden in de vijver" kan daarmee niet zijn bedoeld (de
uitzondering is bedoeld voor het opkweken van
kikkervisjes in schoolklassen). Ook vanuit natuurbeschermingsoogpunt is
verplaatsen van kikkers en kikkerdril ongewenst:
Het gaat ten koste van de populatie waar de
kikkers/het kikkerdil vandaan komt;
Kikkers komen op voor de soort ongeschikte
plekken terecht waar ze niet kunnen overleven;
Met de kikkers en het kikkerdril kunnen ziekten worden verspreid naar andere gebieden;
Er
blijken genetische verschillen te bestaan
tussen kikker-populaties op afstanden van minder dan 10 km van elkaar.
Verschillende populaties worden "vermengd" wanneer kikkers of
kikkerdril verplaatst wordt, wat ten koste kan gaan van de gezondheid
van toekomstige kikkergeneraties ("outbreeding depression").
Gelukkig is het niet moeilijk om kikkers in de vijver te krijgen: kikkers vinden de vijver zelf!
Dat gaat heel snel, vaak al binnen enkele weken. Binnen enkele jaren is
ook kikkerdril te verwachten. Tot midden in de binnenstad komen
kikkers voor: vrijwel elke vijver weten ze te vinden. Als een
vijver ongeschikt is, vertrekken ze direct weer. Dit
is een andere reden waarom verplaatsen van kikkers zinloos is.
Een "kikkervijver" moet beschut liggen, maar wel in de zon. Een dichte
oeverbegroeiing geeft kikkers een gevoel van veiligheid. Vissen zijn
ongewenst omdat die kikkervisjes opeten. De afmeting van een vijver is
minder belangrijk: zelfs in heel kleine vijvertjes komen bruine kikkers
en padden een bad nemen. Voor voortplanting is wel een grotere vijver
nuttig: een doorsnede van enkele meters en een waterdiepte van 60 cm
vormen een goed uitgangspunt. Glooiende oevers met ondiepe plekken zijn
extra aantrekkelijk omdat ondiep water sneller opwarmt in de zon. Een
pomp en filter zijn onnodig en zelfs ongewenst omdat kikkervisjes
worden opgezogen door de pomp.
Kikkers overwinteren ook vaak in vijvers. Wanneer de vijver te ondiep
is (minder dan 60 cm) of wanneer teveel dode bladeren op de
vijverbodem liggen, ontstaat 's winters zuurstofgebrek waardoor kikkers
kunnen sterven.
Overbevolking?
Bruine kikkers leggen hun eieren het liefst naast eieren van
soortgenoten. Op gunstige plaatsen kunnen plakaten van enkele
vierkante meters kikkerdril ontstaan. Door alle eieren bij elkaar te
leggen zorgen bruine kikkers ervoor dat er zo veel eieren zijn dat ze
nooit allemaal kunnen worden opgegeten door waterinsekten en
salamanders. Wat er 'overbevolkt' uitziet is dus in feite een
verdedigingsmechanisme van de soort.
Externe
link:
Stichting RAVON
(Reptielen Amfibieen Vissen Onderzoek Nederland)
